سنه دويست و بيست و چهار بيان تمرد و عصيان مازيار در طبرستان در آن سال مازيار بن قارن بن وندادهرمز نسبت بمعتصم آغاز تمرد و با لشكريان جنگ نمود . علت اين بود كه مازيار مخالف عبد اللّه بن طاهر بود و خراج به او نمىداد . معتصم هم به او دستور داده بود كه خراج را براى عبد اللّه بفرستد و او گفته بود من خراج فقط به تو ( خليفه ) مىپردازم . كسى را روانه كن تا دريافت كند . معتصم در اول كار كسى را بهمدان مىفرستاد كه مال را از نماينده مازيار دريافت كند و عين آن را به وكين عبد اللّه بن طاهر مىداد كه آن وكيل مال را بخراسان مىفرستاد . اختلاف وكيل ميان عبد اللّه و مازيار شدت يافت . عبد اللّه هم بمعتصم مىنوشت و او را تحريك مىكرد تا آنكه مازيار بيمناك شد . چون افشين بر بابك پيروز شد و مقام او نزد معتصم بالا رفت افشين بامارت خراسان طمع نمود . بمازيار نامه نوشت كه او را به خود متمايل كند ( و براى عبد اللّه ستيزى ايجاد نمايد ) باب دوستى را با مازيار باز كرد و به او نوشت كه معتصم امارت خراسان را به او وعده داده . مازيار جسور شد و تمرد نمود و كوهستان طبرستان و دره‌ها را به روى سايرين بست .